varthabharthi


ವಾರ್ತಾಭಾರತಿ 18ನೇ ವಾರ್ಷಿಕ ವಿಶೇಷಾಂಕ

ಒಡೆಯುತ್ತಿರುವ ‘ಅಹಿಂದ’ ಮನೆ

ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ : 6 Jan, 2021
ದಿನೇಶ್ ಅಮೀನ್ ಮಟ್ಟು

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದವರಾದ ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತ ದಿನೇಶ್ ಅಮೀನ್ ಮಟ್ಟು ಅವರು ನಾಡಿನ ಪ್ರಗತಿಪರ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಮುಂಗಾರು ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಪತ್ರಕರ್ತ, ಲೇಖಕರಾಗಿ ಬೆಳೆದಅಮೀನ್ ಮಟ್ಟು ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಮುಖ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿರುವ ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯ ಮಾಧ್ಯಮ ಸಲಹೆಗಾರರಾಗಿಯೂ ಅವರು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಅನೇಕ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಬರೆಯುತ್ತಲೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಕೇವಲ ಬರಹಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿ ಉಳಿಯದ ಅವರು ಪ್ರಗತಿಪರ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ-1 ಮುಗಿದು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ-2 ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ-2 ಕೂಡಾ ಮುಗಿದು ಮುಂದೇನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದೆ. ಮಂಡಲ್ ವರದಿ ಅನುಷ್ಠಾನದ ನಂತರದ ಮೊದಲ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ-1 ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ-2 ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾದ ಈ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ರೂಪಾಂತರಗಳ ಜಾಡು ಹಿಡಿದು ಸಾಗಿದರೆ ಭವಿಷ್ಯದ ಅಪಾಯಗಳು ಕಳವಳ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ.

ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ-2 ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಯೋಗ ನಡೆದು ಫಲಿತಾಂಶವೇ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಕಳೆದೆರಡು ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಯೋಗದ ಪ್ರಭಾವವಿದ್ದರೂ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ಪಷ್ಟ. ಕಣ್ಣಿದ್ದವರು ಈಗಲೂ ಕಾಣದೆ ಹೋದರೆ ಪಾದದಡಿಯ ನೆಲ ಕುಸಿದು ಹೋಗುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ತಡೆಯಲಾರರು. ಈ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಬಿಹಾರ ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೂಲಕ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬಹುದು.

ಮಂಡಲ ವರದಿಯನ್ನು 1990ರಲ್ಲಿ ಆಗಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ವಿ.ಪಿ.ಸಿಂಗ್ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಸಿಡಿದೆದ್ದ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ವಿರೋಧಿಗಳು ಮೊದಲು ಮೈಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು, ನಂತರ ಮಂಡಲದ ಎದುರು ಕಮಂಡಲವನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟರು. ನಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಪ್ರತಿಪಾದಕರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಕಮಂಡಲದ ವಿರುದ್ಧ ಅರ್ಥಾತ್ ಕೋಮುವಾದದ ವಿರುದ್ಧವೇ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಡಿದಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ವಿರೋಧಿಗಳು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಈ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಪ್ರತಿಪಾದಕರ ಮನೆಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಮನೆ ಒಡೆದುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

‘ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ-1’ರ ಮೂಲಕ ಲಾಲುಪ್ರಸಾದ್ ಮತ್ತು ‘ಸಾಮಾಜಿಕನ್ಯಾಯ-2’ರ ಮೂಲಕ ನಿತೀಶ್ ಕುಮಾರ್ ತಲಾ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷ ಆಳಿದ್ದಾರೆ. ಬಿಹಾರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ಏಕಮೇವ ನಾಯಕನಾಗಿ ಲಾಲುಪ್ರಸಾದ್ ಆಳಿದ್ದು, ಯಾದವ್- ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ‘ಎಂ-ವೈ’ ಎಂಬ ಯಶಸ್ವಿ ಸೂತ್ರದ ಮೂಲಕ. ಇದರ ಜೊತೆ ದಲಿತನಾಯಕ ರಾಮ್ ವಿಲಾಸ್ ಪಾಸ್ವಾನ್ ಅವರನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಕೂಟಕ್ಕೆ ‘ಅಹಿಂದ’ದ ರೂಪ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ-2 ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಯೋಗ ನಡೆದು ಫಲಿತಾಂಶವೇ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಕಳೆದೆರಡು ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಯೋಗದ ಪ್ರಭಾವವಿದ್ದರೂ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ಪಷ್ಟ. ಕಣ್ಣಿದ್ದವರು ಈಗಲೂ ಕಾಣದೆ ಹೋದರೆ ಪಾದದಡಿಯ ನೆಲ ಕುಸಿದು ಹೋಗುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ತಡೆಯಲಾರರು. ಈ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಬಿಹಾರ ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೂಲಕ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬಹುದು.

 ಲಾಲು ಬಿಹಾರದ ರಾಜಕೀಯ ರಂಗಮಂಚ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವ ವರೆಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೇ ಇರಲಿ, ಅಧಿಕಾರ ಮಾತ್ರ ‘ಭೂ-ರ-ಬಾ-ಲ್’ (ಭೂಮಿಹಾರ್-ರಜಪೂತ್, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ-ಲಾಲ್) ಕೈಯಲ್ಲಿಯೇ ಇತ್ತು. ಲಾಲು ಪ್ರಾರಂಭದ ದಿನಗಳ ರಾಜಕೀಯದ ಘೋಷಣೆಯೇ ‘ಭೂರಾ-ಬಾಲ್ ಸಾಪ್ ಕರೋ’ ಎಂದಾಗಿತ್ತು. ಲಾಲು ಅಧಿಕಾರದ ಎರಡನೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿತೀಶ್ ಕುಮಾರ್ ಬೇರೆಯಾದರು. 1996ರಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ನಿತೀಶ್ ಕುಮಾರ್ ‘ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ-2’ ಆಪರೇಷನ್‌ಗೆ ತಯಾರಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು.

ಏಕಾಏಕಿ ಲಾಲು ಅವರನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಹಿಂಜರಿದ ನಿತೀಶ್, ಮೊದಲು ಕೈಹಾಕಿದ್ದು ಪಾಸ್ವಾನ್ ಮತಬುಟ್ಟಿಗೆ. ಬಿಹಾರದ ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ.16ರಷ್ಟಿರುವ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಗುಂಪಲ್ಲಿ ಪಾಸ್ವಾನ್/ದುಸಾದ್, ರವಿದಾಸ್ (ಚಮ್ಮಾರ್), ಫಾಸಿ (ಶೇಂದಿ ತೆಗೆಯುವವರು) ಮತ್ತು ದೋಬಿ (ಮಡಿವಾಳರು) ಜಾತಿಗಳ ಶೇ.75ರಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಶೇ.25ರಷ್ಟು ಬೇರೆ ದಲಿತ ಜಾತಿಗಳಿವೆ. 2005ರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದ ನಿತೀಶ್ ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ ಹಿಂದುಳಿದ ದಲಿತರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ‘ಮಹಾದಲಿತ’ ಆಯೋಗ ನೇಮಿಸಿ, ಅದರ ಶಿಫಾರಸಿನ ಮೇಲೆ ‘ಮಹಾದಲಿತ್’ ಎಂಬ ಗುಂಪು ರಚಿಸಿ ಅವರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮಹಾದಲಿತ್ ವಿಕಾಸ್ ಮಿಷನ್ ರಚಿಸಿದ್ದು. ಮೊದಲು ರವಿದಾಸ್, ಫಾಸಿ ಮತ್ತು ದೋಬಿಯವರನ್ನು ‘ಮಹಾದಲಿತ್’ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದ ನಿತೀಶ್, ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ರಾಜ್ಯದ ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ. 6ರರಷ್ಟಿರುವ ದುಸಾದ್ ಜಾತಿ ಕೂಡಾ ಮಹಾದಲಿತ್ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಈಗ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿರುವ ದಲಿತರೆಲ್ಲರೂ ‘ಮಹಾದಲಿತರು’. ಅಲ್ಲಿಗೆ ದಲಿತ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ-2 ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

 ನಿತೀಶ್ ಕುಮಾರ್ ತನ್ನ ರಾಜಕೀಯ ನೆಲೆ ಭದ್ರಗೊಳಿಸಲು ಹೆಣೆದ ಇನ್ನೊಂದು ಜಾತಿ ಸೂತ್ರ- ಅತಿಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿ (EBC )ಯದ್ದು. ಬಿಹಾರದ ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ.52ರಷ್ಟಿರುವ 135 ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾದವ್ (ಶೇ. 14), ಕುರ್ಮಿ (ಶೇ. 4), ಕುಶಾಹ/ ಕೊಯಿರಿ (ಶೇ. 8) ಜಾತಿಗಳೇ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಶೇ.26ರಷ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಜಾತಿಗಳಾದ ಲೋಹರ್ ತೇಲಿ, ಮಲ್ಹಾ, ನಿಷಾದ್, ನಾಇ ಸೇರಿ ಶೇ. 26ರಷ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಯಾದವ್, ಕುರ್ಮಿ,ಕೊಯಿರಿ/ಕುಶಾಹಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ 2007ರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ಹೊಸ ಪಟ್ಟಿ ತಯಾರಿಸಿದರು.

ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮೀಸಲಾತಿ ಒದಗಿಸದೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಇಬಿಸಿ ಮತ್ತು ದಲಿತ ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಈ ವರ್ಗೀಕರಣದಿಂದ ವಿಶೇಷ ಲಾಭವಾಗದೆ ಇದ್ದರೂ ದೊಡ್ಡ ಜಾತಿಗಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಗುರುತು ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಈ ಜಾತಿಗಳ ನಾಯಕರಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆ ಕೂಡಾ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ. ಈ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿತೀಶ್ ಅವರಿಗೆ ಮಗ್ಗುಲ ಮುಳ್ಳಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದ್ದೇ ಈ ಅತಿ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ನಾಯಕರ ರಾಜಕೀಯ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆ.

ಒಂದೆಡೆ ಹಿಂದುಳಿದ ಕೊಯಿರಿ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿರುವ ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಜಿತೇನ್ ಮಾಂಜಿ, ‘ಹಿಂದುಸ್ಥಾನಿ ಅವಾಮಿ ಮೋರ್ಚಾ’ ಎಂಬ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷ ಕಟ್ಟಿ ಚುನಾವಣಾ ಕಣಕ್ಕಿಳಿದರು. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಅತಿ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದ ನಿಷಾದ್ ಸಮುದಾಯದ ನಾಯಕ ಮುಖೇಶ್ ಸಾಹ್ನಿ, ‘ವಿಕಾಸ್ ಶೀಲ ಇನ್ ಸಾನ್ ಪಕ್ಷ’ ಕಟ್ಟಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ್ದರು. ಇವರಿಬ್ಬರ ಜೊತೆ ಚಿರಾಗ್ ಪಾಸ್ವಾನ್ ತಮ್ಮದೇ ಮೈತ್ರಿಕೂಟದಲ್ಲಿರುವ ಜೆಡಿ(ಯು) ವಿರುದ್ಧ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ್ದರು. ಈ ನಡುವೆ ಎಐಎಂಐಎಂ ಝಂಡಾ ಹಿಡಿದು ಅಸದುದ್ದೀನ್ ಉವೈಸಿ ಪ್ರವೇಶವಾಗಿದೆ. ಲಾಲು ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಓಲೈಕೆಗೆ ಅತಿರಂಜಿತ ಪ್ರಚಾರ ನೀಡಿ ಪ್ರಚೋದಿಸಿ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಎಐಎಂಐಎಂ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದ ಬಿಜೆಪಿ, ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಪಕ್ಷಗಳ ಮತಬುಟ್ಟಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಮತಗಳಿಗೆ ಕತ್ತರಿ ಹಾಕಿತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ-1 ಮತ್ತು 2 ಸಮಾಧಿಯಾಗಿದೆ.

EBC ಈ ಎಲ್ಲ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಬೇರು ಬಿಡುತ್ತಿರುವುದು ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷ. ಲಾಲು ಅವರನ್ನು ನಿತೀಶ್ ಮೂಲಕ ಒಡೆದು ಹಾಕಿದ ಬಿಜೆಪಿ, ಈಗ ನಿತೀಶ್ ಅವರನ್ನು ಮತ್ತು ದಲಿತ ನಾಯಕರ ಮೂಲಕ ಮಣಿಸಿದೆ, ಜೊತೆಗೆ ಬಹಳ ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮಾಡಿದೆ. ಬಿಹಾರದ ಈ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಭವಿಷ್ಯದ ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾಣತೊಡಗಿದೆ.

ಏಕಾಏಕಿ ಲಾಲು ಅವರನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಹಿಂಜರಿದ ನಿತೀಶ್, ಮೊದಲು ಕೈಹಾಕಿದ್ದು ಪಾಸ್ವಾನ್ ಮತಬುಟ್ಟಿಗೆ. ಬಿಹಾರದ ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ.16ರಷ್ಟಿರುವ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಗುಂಪಲ್ಲಿ ಪಾಸ್ವಾನ್/ದುಸಾದ್, ರವಿದಾಸ್ (ಚಮ್ಮಾರ್), ಫಾಸಿ (ಶೇಂದಿ ತೆಗೆಯುವವರು) ಮತ್ತು ದೋಬಿ (ಮಡಿವಾಳರು) ಜಾತಿಗಳ ಶೇ.75ರಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಶೇ.25ರಷ್ಟು ಬೇರೆ ದಲಿತ ಜಾತಿಗಳಿವೆ. 2005ರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದ ನಿತೀಶ್ ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ ಹಿಂದುಳಿದ ದಲಿತರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ‘ಮಹಾದಲಿತ’ ಆಯೋಗ ನೇಮಿಸಿ, ಅದರ ಶಿಫಾರಸಿನ ಮೇಲೆ ‘ಮಹಾದಲಿತ್’ ಎಂಬ ಗುಂಪು ರಚಿಸಿ ಅವರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮಹಾದಲಿತ್ ವಿಕಾಸ್ ಮಿಷನ್ ರಚಿಸಿದ್ದು. ಮೊದಲು ರವಿದಾಸ್, ಫಾಸಿ ಮತ್ತು ದೋಬಿಯವರನ್ನು ‘ಮಹಾದಲಿತ್’ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದ ನಿತೀಶ್, ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ರಾಜ್ಯದ ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ. 6ರರಷ್ಟಿರುವ ದುಸಾದ್ ಜಾತಿ ಕೂಡಾ ಮಹಾದಲಿತ್ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಈಗ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿರುವ ದಲಿತರೆಲ್ಲರೂ ‘ಮಹಾದಲಿತರು’. ಅಲ್ಲಿಗೆ ದಲಿತ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ-2 ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ-2 ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿರುವುದು ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ. ನಾನು ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಲೋಕಸಭಾ ಸದಸ್ಯ ಬಸವನಗೌಡ ಪಾಟೀಲ್ ಯತ್ನಾಳ್ ಬಂಗಲೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಕೋಣೆಯನ್ನು ಆಗಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ವಾಜಪೇಯಿ ಅವರ ಸಲಹೆಗಾರರೊಬ್ಬರು ತನ್ನ ಸಣ್ಣ ಕಚೇರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜಾತಿಗಳ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿಯ ಒಳಪಂಗಡಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು (ಹೊಲೆಯರು, ಮಾದಿಗರು, ಬೋವಿ, ಲಂಬಾಣಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ, ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ, ಕ್ಷೇತ್ರವಾರು ಸಾಂಧ್ರತೆ ಇತ್ಯಾದಿ). ಆ ಅಧ್ಯಯನದ ಫಲ 2008ರ ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಫಲಿತಾಂಶದಲ್ಲಿ ಕಂಡಿತ್ತು.

2008ರ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಧಿಕ ಮೀಸಲು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದು ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಲ್ಲ. ಆಗಲೇ ಮಾದಿಗ ಸಮುದಾಯದ ಗೋವಿಂದ ಕಾರಜೋಳ ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು, ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರಮೇಶ್ ಜಿಗಜಿಣಗಿ ಕೂಡಾ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡರು ಮತ್ತು ಕೆ.ಬಿ.ಶಾಣಪ್ಪ ವಿಧಾನಪರಿಷತ್ ಸದಸ್ಯರಾದರು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದೊಳಗಿನ ಹೊಲೆಯರ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದಿಂದ ನಿರ್ಲಕ್ಷಕ್ಕೀಡಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾದಿಗರ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಬಿಜೆಪಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಮಾದಿಗರೊಳಗಿನ ಅಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚಿದ್ದು ಎ.ಜೆ. ಸದಾಶಿವ ಆಯೋಗದ ವರದಿ. ಮಾದಿಗರ ಒಳಮೀಸಲಾತಿಯ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರು ಕೂಡಾ ಒಳಗಿನ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಸುಮ್ಮನಾದರು.

2008ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ ಬಿಜೆಪಿ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿಯ ಮೀಸಲು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಗುಂಪಿನೊಳಗಿನ ಸ್ಪಶ್ಯರಲ್ಲದ ಬೋವಿ ಮತ್ತು ಲಮಾಣಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ಗೆಲ್ಲಿಸಿತ್ತು. ಇದು ಒಂದೆಡೆ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ ತಂದು ಕೊಟ್ಟರೆ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿಯೊಳಗೆ ಸ್ಪಶ್ಯ-ಅಸ್ಪಶ್ಯ ವಿವಾದವನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿತು. ಇದು ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತಾರಕಕ್ಕೇರಿದೆ. ಈ ನಡುವೆ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹೋರಾಟದಿಂದ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಸಮುದಾಯ ಮೀಸಲಾತಿ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಶೇ.3ರಿಂದ 7.5ಕ್ಕೆ ಹೆಚಿ್ಚಸಬೇಕೆಂಬ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ.

ಇನ್ನು ಬುಟ್ಟಿಯೊಳಗಿನ ಏಡಿಗಳಂತಿರುವ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ಒಡೆಯುವುದು ಬಹಳ ಸುಲಭ. ಈ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮೀಸಲಾತಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಇವರ ನಡುವೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂದಾಗಿ ಬೆಸೆಯುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿ ಸಂಬಂಧಗಳಿಲ್ಲ, ಆರ್ಥಿಕ ತಾರತಮ್ಯಗಳಿವೆ. ಮಂಡಲ ಆಯೋಗದ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್.ಆರ್.ನಾಯಕ್ ಅವರು ಈ ಅಂಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಹಿಂದುಳಿದ-ಅತಿಹಿಂದುಳಿದ ಎಂಬ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಒಳ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಾಗದು ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದರು. ಮಂಡಲ ಆಯೋಗದ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಏಕೈಕ ಭಿನ್ನಮತ ಇದೇ ಎಲ್.ಆರ್.ನಾಯಕ್ ಅವರದ್ದು. ಭೂ ಹಿಡುವಳಿ ಹೊಂದಿರುವ ಮತ್ತು ಭೂರಹಿತ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದು ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಕರ್ಪೂರಿ ಠಾಕೂರ್ ಅವರು ಬಿಹಾರದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಈ ವಿಂಗಡಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಇದರ ಚುಂಗು ಹಿಡಿದು ನಿತೀಶ್ ಕುಮಾರ್ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ-2 ಪ್ರಯೋಗ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದು.

ಬಿಹಾರದ ಯಾದವರಂತೆ ಇಲ್ಲಿನ ಕುರುಬರು ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ಗುಂಪಲ್ಲಿ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಮತ್ತು ಇತರ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಬಲಾಢ್ಯವಾಗಿರುವ ಜಾತಿ. ಒಂದುಕಾಲದ ಬಿಹಾರದ ಲಾಲುಪ್ರಸಾದ್ ಯಾದವ್ ಅವರಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯಅವರು ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ಏಕೈಕ ನಾಯಕ. ಆದರೆ ಬಿಹಾರದ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರನ್ನು ಮಣಿಸಲು ಬಿಜೆಪಿ ಚಿಂತಕರ ಚಾವಡಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯ ವರೆಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಎರಡು ಅಡ್ಡಿಗಳು ಎದುರಾಗಿತ್ತು.

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ‘ನಿತೀಶ್ ಕುಮಾರ್’ ಅವರಂತಹ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ನಾಯಕರೊಬ್ಬರನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡಲು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಭಾಗವಾಗಿಯೇ ಬಿಜೆಪಿ ಎಸ್.ಬಂಗಾರಪ್ಪಅವರನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಂಡದ್ದು. ಆ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ, ನಿತೀಶ್ ಅವರಂತೆ ಕುಟಿಲ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದ, ನೇರನಡೆ-ನುಡಿಯ, ದುರಹಂಕಾರಿ ಎಂದೆನಿಸುವಷ್ಟು ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಯಾಗಿರುವ ಬಂಗಾರಪ್ಪಅವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಜೆಂಡಾಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಳಗಿಸಲು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಬಂಗಾರಪ್ಪಅವರೇ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟರು. ಆದರೆ ಬಂಗಾರಪ್ಪಅವರ ಪಕ್ಷಾಂತರದಿಂದಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್‌ನಿಂದ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಈಡಿಗ/ಬಿಲ್ಲವ ಮತಗಳು ಸೋರಿಹೋಗಿರುವುದು ನಿಜ. ಅಷ್ಟು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಲಾಭವಾಯಿತು.

ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಲಾಲುಪ್ರಸಾದ್ ಅವರನ್ನು ಮಣಿಸಿದಂತೆ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರನ್ನು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಮುಗಿಸಲು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಬಿಜೆಪಿ ಜೊತೆ ಎಂದೂ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಇಲ್ಲವೇ ಪರೋಕ್ಷ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಏಕೈಕ ನಾಯಕ ಲಾಲುಪ್ರಸಾದ್. ಬಿಜೆಪಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಷಡ್ಯಂತ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರತೀಕಾರಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಜಾತ್ಯತೀತ ನಿಲುವಿನಲ್ಲಿ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಣಕಾಸು ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಲಾಲು ಅವರ ಅಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಬಿಜೆಪಿ ಅವರನ್ನು ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಡವಿ ಜೈಲಿಗೆ ತಳ್ಳಿದೆ. ಇದು ಬಿಜೆಪಿಯ ಸಾಮ, ದಾನ, ಭೇದ, ದಂಡದ ಸಾಮಾನ್ಯ ತಂತ್ರ.

ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರು ಹಣಕಾಸು ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಜ್ಞರು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ ಹಣಕಾಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಉಳ್ಳವರು. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ರಾಜಕೀಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಚಿವರಾಗಿ, ಉಪಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಕೊನೆಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಿದರೂ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಗಂಭೀರ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಆರೋಪವನ್ನು ಮಾಡಲು ವಿರೋಧಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ಎರಡು ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಬಿಹಾರ ಪ್ರಯೋಗದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕಾಣಲು ಬಿಜೆಪಿ ಚಿಂತಕರ ಚಾವಡಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ.

ನೇರವಾಗಿ ಕೆಡವಲಾಗದೆ ಇದ್ದಾಗ ಕೊಂಬೆ-ರೆಂಬೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಯಬೇಕೆಂಬ ತಂತ್ರವನ್ನು ಬಿಜೆಪಿ ಈಗ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ತಂತ್ರದ ಭಾಗವಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಕುರುಬ ಸಮಾಜ ತಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಹೋರಾಟ. ಇದು ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ, ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಚಿಂತಕರ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಚಿಂತನ-ಮಂಥನಗಳ ಮೂಸೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದಿರುವುದು. ಇದಕ್ಕೆ ತಮ್ಮದೇ ಪಕ್ಷದ ಕೆ.ಎಸ್.ಈಶ್ವರಪ್ಪಅವರು ಮತ್ತು ಕುರುಬ ಸಮುದಾಯದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳನ್ನು ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಕುತಂತ್ರ ಬಹಳ ಸರಳವಾದುದು. ಕುರುಬರನ್ನು ಎಸ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಇಲ್ಲವೇ ಅಂತಹದ್ದೊಂದು ಹೋರಾಟ ನಡೆದರೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರು ಆ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸಲೂ ಆಗದೆ, ತಿರಸ್ಕರಿಸಲೂ ಆಗದೆ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ನಾಯಕನ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ತಮ್ಮ ಜಾತಿಯವರಿಂದಲೇ ದೂರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಬಿಜೆಪಿ-ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ನಾಯಕರಲ್ಲಿದೆ. ಈ ಹೋರಾಟದ ಮುಂದಿನ ನಡೆಯನ್ನು ಕಾದು ನೋಡಬೇಕು.

‘ಅಹಿಂದ’ದಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಉಳಿದಿರುವುದು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು, ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು. ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಉವೈಸಿ ಅವರ ಎಐಎಂಐಎಂ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಇಲ್ಲಿ ಎಸ್‌ಡಿಪಿಐ ಸಜ್ಜಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ‘ಎಸ್‌ಡಿಪಿಐ ಎಂದರೆ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ಗೆ ಭಯ’. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಸರ್ವಾಂಗೀಣ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡದೆ ಅವರಲ್ಲಿರುವ ಅಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನೇ ದಾಳವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಇಡೀ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಮತಬ್ಯಾಂಕ್ ಆಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಚಾರ್ ವರದಿಗಿಂತ ಬೇರೆ ಪುರಾವೆಗಳು ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಮತ್ತು ಪರ್ಯಾಯ ಮತೀಯವಾದಿ ಅಜೆಂಡಾದ ಎಸ್‌ಡಿಪಿಐ ಆಗಬಹುದೇ? ಗ್ರಾಮಪಂಚಾಯತ್ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಸ್‌ಡಿಪಿಐ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕಣಕ್ಕಿಳಿಸಲು ಸಜ್ಜಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಊಹಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅಹಿಂದದ ವಿಘಟನೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದರ ಫಲಾನುಭವಿಗಳು ಯಾರು ಎಂದು ಊಹಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ.

ಅಹಿಂದವನ್ನು ಒಡೆದುಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನದ ಜೊತೆ ಈಗ ಮೇಲ್ಜಾತಿಗಳಾದ ಲಿಂಗಾಯತ ಮತ್ತು ಒಕ್ಕಲಿಗರ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಬಿದ್ದಿದೆ. ಲಿಂಗಾಯತರು ತಮ್ಮನ್ನು ಮೀಸಲಾತಿಯ ಪ್ರವರ್ಗ 3 (ಬಿ)ಯಿಂದ ಪ್ರವರ್ಗ 2(ಎ)ಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ 72 ಉಪಜಾತಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಪ್ರಚೋದನೆಗೊಳಗಾದ ಒಕ್ಕಲಿಗರು ತಮ್ಮ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು ಇಲ್ಲವೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ಕೊಡಿ ಎಂಬ ಅತಿರೇಕದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮೀಸಲಾತಿ ಎನ್ನುವುದು ಈಗ ಹೊರಗಿನವರ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಘರ್ಷವಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಕಾದಾಟವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ.

ಇದು ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕಾರು ಜಾತಿಗಳು ಇಲ್ಲವೇ ಒಂದೆರಡು ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಅಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮುಖ್ಯ ಜಾತಿಗಳು ತಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಚಳವಳಿ ನಡೆಸಿವೆ. ಹರ್ಯಾಣದಲ್ಲಿ ಜಾಟರು, ಗುಜರಾತ್‌ನಲ್ಲಿ ಪಾಟೀದಾರ್ (ಪಟೇಲ್) ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಮರಾಠರು.

ಈ ಮೂರು ಜಾತಿಗಳ ಜನ ಮೂಲತಃ ಕೃಷಿಕರು. ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ದುರ್ಬಲರಲ್ಲ. ತಲಾವಾರು ಆದಾಯ, ಖರ್ಚು, ಬಡತನದ ಪ್ರಮಾಣ, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಅರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಭಾರತೀಯ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ದಿಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಅಶ್ವಿನಿ ದೇಶಪಾಂಡೆ ಮತ್ತು ರಾಜೇಶ್ ರಾಮಚಂದ್ರನ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸಂಶೋಧಕರು ಈ ಮೂರು ಜಾತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಮೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಸಾಮಾಜಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಈ ಮೂರೂ ಜಾತಿಗಳು ಆಯಾ ರಾಜ್ಯದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಇತರ ಮೇಲ್ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಸರಿಸಮಾನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿವೆ ಎಂದು ಈ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಹೇಳಿದೆ.

ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಜಾಟರು ಮೂಲತಃ ಜಮೀನ್ದಾರರು, ರಾಜಸಂಸ್ಥಾನ ಕಟ್ಟಿ ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದವರು, ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಕೂಡಾ ಬಲಿಷ್ಠರು. ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಆ ರಾಜ್ಯದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಹತ್ತರಷ್ಟಿರುವ ಜಾಟರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಜಾಟರ ಮತಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮೌನವಾಗಿ ಸಮ್ಮತಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅಶೋಕ್ ಗೆಹ್ಲೋಟ್ ಅವರು ಹಿಂದಿನ ಬಾರಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದಾಗ ಜಾಟರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದ ಜೊತೆ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೂ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡಿದರು. ಅದರ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿನ ಗುಜ್ಜರ್ ಜಾತಿಯವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಬೇಕೆಂದು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದುಕೂತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಜಾತಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿ ಇಲ್ಲವೇ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುವಂತೆ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಒಳಜಗಳದಿಂದಾಗಿ ದಲಿತ ಮತ್ತು ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ಮತಬ್ಯಾಂಕಿನ ಬಲದಿಂದಲೇ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ದುರ್ಬಲವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ವಿ.ಪಿ.ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿಜವಾದ ಕಾಳಜಿಯಿಂದಲೋ, ಇಲ್ಲವೇ ರಾಜಕೀಯ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿಂದಲೋ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ ಮಂಡಲ್ ವರದಿ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಕೂಡಾ ಒಂದು ಮಾಸ್ಟರ್ ಸ್ಟ್ರೋಕ್. ತಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಕಮಂಡಲವನ್ನು ಎದುರು ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೂ, ಅದರಿಂದಷ್ಟೇ ಈ ಹೊಡೆತದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ಆಳುವ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಕಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಾರದು ಎಂದು ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಚಾಣಾಕ್ಯರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ‘ಬ್ರಾಹ್ಮಣ-ಬನಿಯಾ’ ಪಾರ್ಟಿ ಎಂದೇ ಬಣ್ಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿ ಅಯೋಧ್ಯೆ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ್ದು ಆ ಪಕ್ಷದ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕ, ಅಪ್ರತಿಮ ಮಾತುಗಾರ ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅಲ್ಲ, ಸಂಘ ಪರಿವಾರ ಆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊರಿಸಿದ್ದು ಸಿಂಧಿ ಸಮುದಾಯದ ಲಾಲ್ ಕೃಷ್ಣ ಅಡ್ವಾಣಿ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಅವರು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವ ವರೆಗೆ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಎಲ್.ಕೆ.ಅಡ್ವಾಣಿ.

ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ-ಬನಿಯಾ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳದೆ ಪಕ್ಷದ ನೆಲೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದು ಎಂಬ ಜ್ಞಾನೋದಯ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ನಾಯಕರಿಗೆ ಎಂದೋ ಆಗಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಗುಜರಾತ್ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯಾರೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಹೊಳೆದ ಹೆಸರು ಹಿಂದುಳಿದ ಗಾಣಿಗ ಜಾತಿಯ ನರೇಂದ್ರ ದಾಮೋದರದಾಸ್ ಮೋದಿ ಅವರದ್ದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಅವರು ನಡೆಸಿದ್ದ ‘ಗುಜರಾತ್ ದಂಗೆ’ಯನ್ನು ಯಾವನಾದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಬನಿಯಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಯಾರ ವಿರುದ್ಧ ತಮ್ಮ ಅಜೆಂಡಾ ಇದೆಯೋ, ಅವರಿಂದಲೇ ಆ ಅಜೆಂಡಾ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಬಿಜೆಪಿಯ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರ ಬಹುಪಾಲು ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡಿದೆ.

ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಈಶ್ವರಪ್ಪ, ಜನಾರ್ದನ ಪೂಜಾರಿ ವಿರುದ್ಧ ಎಸ್.ಬಂಗಾರಪ್ಪ, ಸತೀಶ್ ಜಾರಕಿಹೊಳಿ ವಿರುದ್ಧ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಹೀಗೆ ಸಾಲುಸಾಲು ಪ್ರತಿನಾಯಕರನ್ನು ಕಳೆದೆರಡು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಡುವಿನಿಂದಲೇ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ.

ಈ ಎಲ್ಲ ಇಕ್ಕಟ್ಟು-ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಒಂದು ಪರಿಹಾರ- ಜಾತಿ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕನುಗುಣವಾದ ಮೀಸಲಾತಿ ಹಂಚಿಕೆ. ಇದರಿಂದಲೇ ಸಮಪಾಲು-ಸಮಬಾಳು. ಉಳಿದ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಈ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ವಿಶೇಷವಾದ ಅನುಕೂಲತೆಯಿದೆ. ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್ ಆದೇಶದಂತೆ ರಾಜ್ಯದ ಶಾಶ್ವತ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಆಯೋಗ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟುಂಬದ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ-ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯ ವರದಿ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರದ ಮುಂದಿದೆ. ಇದರ ಆಧಾರದಲ್ಲಿಯೇ ಜಾತಿವಾರು ಮೀಸಲಾತಿಯ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿದರಾಯಿತು. ಇಂತಹ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ರಾಜ್ಯದ ಯಾವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಕ್ಕಿದೆ?

ಹಳೆಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಸಿದ್ಧಾಂತ ರಾಜಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮಜಲು ಮುಟ್ಟಿಯಾಗಿದೆ. ಮಂಡಲ್ ವರದಿ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರೂ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಇದು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿದ ರಾಜಕೀಯ ಜಾಗೃತಿಯಿಂದಾಗಿ ಆ ಸಮುದಾಯದಿಂದ ಸಾಲುಸಾಲು ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಉದಯಿಸಿ ಬಂದರು. ಲಾಲುಪ್ರಸಾದ್ ಯಾದವ್, ಮುಲಾಯಂಸಿಂಗ್ ಯಾದವ್, ಮಾಯಾವತಿ, ರಾಮ್ ವಿಲಾಸ್ ಪಾಸ್ವಾನ್, ವೀರಪ್ಪ ಮೊಯ್ಲಿ, ಎಸ್.ಬಂಗಾರಪ್ಪ, ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ, ಉಮಾಭಾರತಿ, ಚೌಹಾಣ್.....ಹೀಗೆ ಈ ಸಾಲು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗಿ ಕೊನೆಗೆ ನರೇಂದ್ರ ದಾಮೋದರ್ ದಾಸ್ ಮೋದಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಈಗಿ ಪ್ರಧಾನಿವರೆಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಮಂಡಲ ವರದಿ ಜಾರಿಯ ನಂತರದ ಒಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿ ಭಾಷಿಕ ಭೂಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ಶೇ. 11ರಿಂದ 20ಕ್ಕೇರಿತ್ತು. 2004ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಜಾತಿ ಸಂಸದರ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ.33ಕ್ಕೆ ಇಳಿದರೆ, ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ಸಂಸದರ ಶೇ.25ಕ್ಕೆ ಏರಿತ್ತು. ಆದರೆ 2014ರ ನಂತರದ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳು ಮತ್ತು 2018ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಫಲಿತಾಂಶ ಮತ್ತೆ ಜಾತಿವಾರು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯವನ್ನು ಮಂಡಲಪೂರ್ವ ದಿನಗಳ ಕಡೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.

ಮಂಡಲ್ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಾಗಿ ಕೇವಲ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಾದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ಮೇಲ್ಜಾತಿ ನಾಯಕರನ್ನು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸುವ ಮೊದಲು ಮರು ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇತ್ತು. 2015ರ ಬಿಹಾರ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೋತಾಗ ಆಘಾತಕ್ಕೀಡಾಗಿದ್ದ ಮೋದಿ-ಶಾ ಜೋಡಿ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡು, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದ ದೇವೇಂದ್ರ ಫಡ್ನವೀಸ್ ಅವರೇ ಕೊನೆ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಿಂಬಿಸಬೇಕೆಂಬ ತೀರ್ಮಾನ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದರಂತೆ. ಈ ಸುಳಿವು ಸಿಕ್ಕ ನಂತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ದಿವಂಗತ ಅನಂತಕುಮಾರ್ ತಮಗಾಗಿರುವ ಭ್ರಮನಿರಸನವನ್ನು ಸಮೀಪವರ್ತಿಗಳ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ದುಃಖಿಸಿದ್ದರಂತೆ. ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗೆ-ಕಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ನೀರು ಹರಿದುಹೋಗಿದೆ. ಅನಂತಕುಮಾರ್ ಬದುಕಿದ್ದರೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಅವರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಂದು ಕೂರುತ್ತಿದ್ದರೋ ಏನೋ?

ತೆರೆಯ ಮುಂದೆ ಕೋಮುವಾದದ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಟ್ಟು ಧಾರ್ಮಿಕ ಧ್ರುವೀಕರಣದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ನಾಯಕರು, ತೆರೆಯ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಜಾತಿವಾದದ ಸೋಷಿಯಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮೂಲಕ ಜಾತಿಗಳ ನಡುವೆ ಒಳಜಗಳಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿ ಒಡೆದು ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾದ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕೇವಲ ಬಿಜೆಪಿ-ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಕಾರಣ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದರೆ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಾರದು. ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಫಲಾನುಭವಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಪಾದಕರೆಲ್ಲರೂ ಕೂತು ಭಾವೋದ್ವೇಗಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗದೆ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನದ ಮೂಲಕ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

‘ಜಾತಿಗೆ ಚಲನೆ ಇಲ್ಲ, ಅದು ಜಡವಾದುದು, ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಚಲನೆ ಇದೆ’ ಎಂದು 50 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ರಾಮಮನೋಹರ ಲೋಹಿಯಾ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ನಿಜವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮೀಸಲಾತಿಯ ಫಲಾನುಭವಿಗಳ ಗುಂಪಿನೊಳಗೆ ಇರುವ ಅಸಮಾನತೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೇ ವಿಫಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ಮೀಸಲಾತಿ ಪಡೆದು ಯಾರೂ ಮೇಲೇರಿದ್ದಾರೋ ಅವರದ್ದೇ ಒಂದು ವರ್ಗ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ. ಆರ್ಥಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಬಲಾಢ್ಯರಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿರುವ ಈ ವರ್ಗ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಮುಷ್ಟಿಯೊಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ. ಆ ಮುಷ್ಟಿಯ ಬೆರಳಸಂಧಿಯಿಂದ ಉದುರಿಬೀಳುವ ಅವಕಾಶಗಳಷ್ಟೇ ಅದೇ ಜಾತಿ-ವರ್ಗಗಳ ದುರ್ಬಲರ ಪಾಲಿಗೆ ಒದಗಿಬಂದ ಪಂಚಾಮೃತ. ಈ ಅಸಮಾಧಾನವೇ ಒಳಮೀಸಲಾತಿಯ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿರುವುದು.

ಈ ಎಲ್ಲ ಇಕ್ಕಟ್ಟು-ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಒಂದು ಪರಿಹಾರ- ಜಾತಿ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕನುಗುಣವಾದ ಮೀಸಲಾತಿ ಹಂಚಿಕೆ. ಇದರಿಂದಲೇ ಸಮಪಾಲು-ಸಮಬಾಳು. ಉಳಿದ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಈ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ವಿಶೇಷವಾದ ಅನುಕೂಲತೆಯಿದೆ. ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್ ಆದೇಶದಂತೆ ರಾಜ್ಯದ ಶಾಶ್ವತ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಆಯೋಗ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟುಂಬದ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ-ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯ ವರದಿ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರದ ಮುಂದಿದೆ. ಇದರ ಆಧಾರದಲ್ಲಿಯೇ ಜಾತಿವಾರು ಮೀಸಲಾತಿಯ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿದರಾಯಿತು. ಇಂತಹ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ರಾಜ್ಯದ ಯಾವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಕ್ಕಿದೆ?

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ‘ನಿತೀಶ್ ಕುಮಾರ್’ ಅವರಂತಹ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ನಾಯಕರೊಬ್ಬರನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡಲು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಭಾಗವಾಗಿಯೇ ಬಿಜೆಪಿ ಎಸ್.ಬಂಗಾರಪ್ಪಅವರನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಂಡದ್ದು. ಆ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ, ನಿತೀಶ್ ಅವರಂತೆ ಕುಟಿಲ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದ, ನೇರನಡೆ-ನುಡಿಯ, ದುರಹಂಕಾರಿ ಎಂದೆನಿಸುವಷ್ಟು ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಯಾಗಿರುವ ಬಂಗಾರಪ್ಪಅವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಜೆಂಡಾಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಳಗಿಸಲು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಬಂಗಾರಪ್ಪಅವರೇ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟರು. ಆದರೆ ಬಂಗಾರಪ್ಪಅವರ ಪಕ್ಷಾಂತರದಿಂದಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್‌ನಿಂದ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಈಡಿಗ/ಬಿಲ್ಲವ ಮತಗಳು ಸೋರಿಹೋಗಿರುವುದು ನಿಜ. ಅಷ್ಟು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಲಾಭವಾಯಿತು.

‘ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ’ ನಿಮಗೆ ಆಪ್ತವೇ ? ಇದರ ಸುದ್ದಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಚಾರಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಉಚಿತವಾಗಿ ತಲುಪುತ್ತಿರಬೇಕೇ? 

ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಇಲ್ಲಿ  ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ

Comments (Click here to Expand)