varthabharthi


ವೈವಿಧ್ಯ

ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟ- ಎರಡನ್ನೂ ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುವ ಆಕೃತಿ

ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ : 15 Jan, 2022
ಪ್ರೊ. ಬರಗೂರು ರಾಮಚಂದ್ರಪ್ಪ

ಚಳವಳಿಗಳ ಕಾಲ ಮುಗಿಯಿತು ಎಂದು ಮರುಗುವ ಮತ್ತು ಮೂಗುಮುರಿಯುವ ಕೆಲವರ ಮನೋವೃತ್ತಿಯ ನಡುವೆ ಒಡನಾಡಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ತೋರಣಘಟ್ಟ ಅವರನ್ನು ಕುರಿತು ಈ ಕೃತಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಉತ್ತರವೆಂದೇ ನಾನು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಚಳವಳಿಗಳ ಕಾಲ ಮುಗಿಯಿತೆಂದು ಮರುಗುವವರಲ್ಲಿ ಚಳವಳಿ ಪರವಾದ ಕಾಳಜಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಎಪ್ಪತ್ತು ಮತ್ತು ಎಂಬತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಚಳವಳಿಪರ ಉಮೇದು, ಉಬ್ಬರಗಳು ಈಗ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ‘ಮುಗಿದೇ ಹೋಯಿತು’ ಎಂಬ ನಿರಾಸೆಯ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಿಜ, ಹಿಂದಿನಷ್ಟು ತೀವ್ರತರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಚಳವಳಿಗಳು ನಡೆಯದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಚಳವಳಿಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಚಳವಳಿಗಳ ತೀವ್ರತೆಯು ಕುಂದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕೆಲವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯಿಂದಾದ ಹಿನ್ನಡೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ತೋರಿಸುವ ಬದಲು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಕಾರಣಗಳನ್ನೂ ಗಮನಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ವೈಯಕ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಮತ್ತು ಚಾರಿತ್ರಿಕದಲ್ಲಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬೆರೆತ ಜಟಿಲ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ನಾವು ದಾಟುತ್ತ ಬಂದಿರುವುದನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಇದು ಬೇರೆಯದೇ ವಿಸ್ತೃತ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತದೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಈ ಬರಹದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಸೂಚನೆ ಸಾಕು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಇನ್ನು ಮೂಗುಮುರಿಯುವವರು ಚಳವಳಿ ಪರ ಕಾಳಜಿಯವರೇನಲ್ಲ. ಸದ್ಯ ಚಳವಳಿಗಳು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆಯೆಂದು ಒಳಗೊಳಗೇ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತ, ಅವರಿವರ ಮುಂದೆ ಮೂಗುಮುರಿಯುವ ಮಾತಾಡುತ್ತ ದ್ವಿಪಾತ್ರಾಭಿನಯ ಸಿದ್ಧರು. ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿರುವವರು ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತ ಹೋಗುವ ಅನಿವಾರ್ಯವನ್ನು ಇಂತಹವರು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಂದು ಯಾರಾದರೂ ಚಳವಳಿಯ ಅಥವಾ ಚಳವಳಿಗಾರರ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಿದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಕಿವಿಗಳು ಜಾಗೃತವಾಗಿರಬೇಕು, ಒಟ್ಟಾರೆ ಚಳವಳಿಗಳ ಕಾಲ ಮುಗಿದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮೊದಲಿನಷ್ಟು ತೀವ್ರತೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಈ ಮಧ್ಯೆ ದಿಲ್ಲಿಯ ಗಡಿಗಳಲ್ಲಿನ ರೈತರ ಹೋರಾಟದ ತೀವ್ರತೆಯು ಒಂದು ಆಶಾಕಿರಣವಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಚಳವಳಿಯ ‘ಕಾಲ’ ಕುರಿತ ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಕೊರತೆಗಳ ಮಾತುಕತೆಯ ನಡುವೆ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ತೋರಣಘಟ್ಟ ಅವರ ಹೋರಾಟದ ಬದುಕನ್ನು ನೆನೆಯುವುದು ಮತ್ತು ದಾಖಲಿಸುವುದು ಚಳವಳಿಪರ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ಚಳವಳಿಪರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇಂತಹ ಕೃತಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಅವರನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿಯಷ್ಟೇ ನೋಡದೆ ಅವರ ಹೋರಾಟದ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಚೈತನ್ಯ ಹಾಗೂ ಚಲನಶೀಲ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಕೃತಿಯ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಸಂಕಲ್ಪವೆಂದರೆ- ಚಳವಳಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಕೃತಿಯು ಚಳವಳಿಯ ಕಾಲ ಮುಗಿಯಿತೆಂದು ಮರುಗುವ ಮತ್ತು ಮೂಗುಮುರಿಯುವ ಎರಡು ವಿರುದ್ಧ ನೆಲೆಗಳಿಗೂ ಒದಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಉತ್ತರವೆಂದೇ ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಮಾದರಿಯ ಬರಹಗಳಿದ್ದರೂ ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ರಚನೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೆಲೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಬರಹಗಳು ಕೂಡ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಅವರ ಹೋರಾಟ ಕುರಿತ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ವಿಸ್ತರಿತವಾಗಿದೆ.

ಬ್ರೆನ್‌ಟ್ಯೂಮರ್‌ನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನಗಲಿದ ಒಡನಾಡಿಗೆ ಈ ಕೃತಿಯು ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿಯಾಗುವ ಬದಲು ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟ- ಎರಡನ್ನೂ ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುವ ಆಕೃತಿಯಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಅವರನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಲೇ ಚಳವಳಿಯ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುವ ಕೃತಿಯಾಗಿ ಇದು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

‘ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ’ ನಿಮಗೆ ಆಪ್ತವೇ ? ಇದರ ಸುದ್ದಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಚಾರಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಉಚಿತವಾಗಿ ತಲುಪುತ್ತಿರಬೇಕೇ? 

ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಇಲ್ಲಿ  ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ

Comments (Click here to Expand)